Verslag EK Bulgarije

En zo zijn we weer terug van een geweldige week in Sofia, Bulgarije voor het EK ITF. !!!

Met bijna 700 deelnemers, in een super Arena in een regenachtig Sofia was het zeer vermoeiend maar oh zo geweldig om met de Nederlandse toppers de week door te brengen met de rest van Europees Taekwon-do .

Wel weer heel confronterend dat mijn vader niet tussen de rest van de Masters te vinden was…maar heb gevoeld dat hij er toch bij was…

Onze Chung-Mu toppers Kim en Colin hebben het goed gedaan. Je kan proberen uit te leggen dat een EK heel anders is dan een toernooi in Nederland ( ook al is dat groot en internationaal) maar als je voor de eerste keer daar op de mat staat weet je gewoon niet wat je overkomt. Je benen lijken van rubber, je hart klopt je ribbenkast bijna uit en je kan niet ademen want je keel is schuurpapier. Al heb je nog zo hard getraint , het is zo overweldigend dat t moeilijk is te laten zien wat je geleerd hebt.
De vrije Tul van Kim ( Gae-Baek) ging super ! beter dan dr tegenstandster. Toen de verplichte , en ja hoor…Po-Eun. De enige die zo nog niet goed genoeg kan om op toernooi te lopen… erg jammer. Maar niveau was helemaal goed.

Met sparren had ze alle verschijnselen die ik hierboven heb genoemd… 😉 Om dan alsnog de partij neer te zetten tegen een Oekraïnse, die ze heeft gedaan, zelfs nog even voor gestaan, is erg knap. Nu weet ze wat het is om daar te staan en is ze een hele ervaring rijker. Op naar het WK !!

Onze veteraan Colin heeft het ook top gedaan. Een grote mond hebben hier in Nederland dat je mee wil gaan doen als veteraan is één ding , maar er dan ook in de voorbereiding er vol voor te gaan, en er daadwerkelijk te gaan staan spreekt van “indomitable spirit”. (Baekjul Boolgool )

Ook hier waren de zenuwen duidelijk aanwezig, Se-Jong en Hwa-Rang zagen er prima uit, alleen had hij zijn kracht ergens hier in Nederland gelaten..
Sparren ging beter, hij heeft de partij tegen een grote Bulgaar echter niet in winst weten om te zetten. Helaas maar hij heeft toch maar mooi twee zilveren plakken van een EK ITF mee naar huis genomen en mag daar super trots op zijn !

We hadden nog een veteraan, mijn mede coach Rob, . wilde eigenlijk alleen meedoen om een team te kunnen maken. We hadden er echter één te weinig maar als je gewend bent op de mat te staan is het erg moeilijk om er vanaf te blijven…
Vorig jaar nog geopereerd aan zijn knie. Nu in een poule van tien man !! twee partijen zijn tegenstanders opgevreten ! de matten waren echter erg glad en dat kon zijn knie niet aan. De finale kon hij jammer genoeg niet draaien. Echt super gedaan coachie en totaal verdiend zilver !!!

De rest van het Nederlandse team heeft het ook geweldig gedaan, helaas geen medailles. Maar het zijn stuk voor stuk kanjers met heel veel potentie dus we blijven daar hard mee trainen dan komt het vanzelf.

Als laatste moest onze Champ, Hendry. Al één keer eerder europees kampioen geworden ( echter toen zonder mooie finale partij omdat zijn tegenstander opgaf) . Dit was zijn laatste EK, vanaf volgend jaar zitten er junioren en zijn eigen leerlingen in zijn gewichtsklasse dus doet hij een stap terug om de volgende talenten door te schuiven.
Nu ik het zo opschrijf ben ik weer verbaasd en voel ik weer de spanning hoe alles op zijn plaats viel dit EK. Na een intensieve voorbereiding moest ie zaterdag eind van de ochtend als eerste aantreden tegen Noord-Ierland. De coach had van te voren al gevraagd of Hendry rustig aan wou doen… Heerlijke partij om mee te beginnen omdat ie gewoon alles kon uitproberen en lekker los te komen.

Toen helaas pauze.. eigenlijk moesten we terug naar het hotel voor de lunch. Alleen was dat elke keer een hele toestand met dringen voor de bus, vechten in de rij voor je eten pfff. Dus kozen we ervoor om in de sporthal te blijven om in de vibe te blijven en de spanning te behouden.
Tweede partij was een kroaat, erg licht en snel maar geen kans tegen hendry zijn lange benen. Derde partij rusland… na meerdere keren ( onterecht ) te hebben verloren van russen op EK’s en WK’s is dat altijd weer erg spannend.
Maar na een erg spannende partij waarin eigenlijk alles goed ging won hij de partij en kon door naar de finale !!!

Weer wachten.. de Bulgaarse tv kwam dus de partij werd twee en half uur opgeschoven.. niet lekker als je helemaal in de winnende rush zit
Finale tegen Oekraine. Ik had het gevoel of ik zelf de mat op moest ..wilde zooo graag dat Hendry goud zou halen. In mijn ogen niemand die op dit moment het meer verdiende.. Tijdens de partij op de coach stoel heb ik nog een aantal wensen naar boven gestuurd, en zoals ik eerder zei heb ik gevoeld dat me pa er was en het heeft geholpen.. Alles ging goed, coachen was net nintendo spelen. Laatste halve minuut stond ie voor, toen weer achter , nog 15 seconden weer voor, oogcontact niet meer weggeven.. en ja hoor ! tijd en gewoon goud voor Hendry !!!!!!!!!!!!!!!!
Zoooo gegund en zo trots ben ik !!

De week daarna natuurlijk afgesloten met party met al onze Taekwon-do vrienden. Super.

Ik hoop dat iedereen het net zo geweldig heeft gevonden als ik. Deelnemers, scheidsrechters, supporters allemaal bedankt !! op naar het WK junioren/veteranen.

Sabum Dana